Ostatnia wizyta na gutowskim rynku

Dziewięć miesięcy temu (co do dnia) pisałam tutaj o cudownej książce Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk "Cukiernia pod Amorem. Zajezierscy", przy lekturze której tu i teraz przestało się liczyć a ja zakochałam się w mieszkańcach Zajezierzyc i Gutowa. Miesiąc później miałam możliwość śledzić dalsze losy znanych mi już bohaterów oraz poznać nowe postacie w kolejnym tomie cukiernianej sagi noszącej podtytuł "Cieślakowie". Po skończeniu tejże zrobiło mi się trochę smutno, że na kolejne spotkanie z Igą, jej babcią Celiną oraz innymi mieszkańcami powieściowego świata przyjdzie mi czekać pół roku...

Czas jednak biegnie i wreszcie na mojej półce pojawił się trzeci tom "Cukierni pod Amorem"czyli "Hryciowie". Świadoma faktu, że to już zakończenie cyklu starałam się jak najbardziej opóźnić pożegnanie z Gutowem i okolicami dawkując sobie lekturę po niewielkim fragmencie. Niestety wszystko ma kiedyś swój koniec, a ja dzisiaj po raz ostatni otwarłam drzwi do Cukierni pod Amorem. Oczywiście cała saga znajduje się w domowej biblioteczce i pewnie jeszcze nie raz po nią sięgnę ale to już nie będzie taki efekt jak w czasie pierwszego spotkania.

Trzeci tom "Cukierni pod Amorem" obejmuje najdłuższy okres czasu - od wybuchu drugiej wojny światowej do roku 1995, kiedy to rozgrywa się współczesna część powieści. Główną bohaterką jest Celina Cieślak, córka Pawła Connora vel Cieślaka i naturalna wnuczka hrabiego Tomasza Zajezierskiego. Latem 1939 roku Celina przypadkowo poznaje Adama Toroszyna, syna słynnej artystki Giny Weylen przebywającego na wakacjach u wuja w Zajezierzycach. Między młodymi rodzi się pierwsze nieśmiałe uczucie, które zostaje wystawione na próbę przez wojenną zawieruchę. Razem z Adamem przeżywamy oblężenie Warszawy a następnie kolejne okupacyjne miesiące i lata  oczami Celiny oglądamy zagładę gutowskich Żydów a także towarzyszymy Ginie, wplątanej wbrew sobie w wielką politykę i walkę dwóch wywiadów starających się o poparcie międzynarodowej gwiazdy, wreszcie żegnamy odchodzących z tego świata - hrabiego Tomasza Zajezierskiego i jego syna Pawła Cieślaka. Jesteśmy świadkami wielu heroicznych czynów, ale niestety również ludzkiej podłości. Wojna bowiem wyzwala w człowieku cechy o jakie nigdy by się nie podejrzewał - zarówno pozytywne jak i negatywne.

A i po wojnie Celina, Adam oraz ich najbliżsi nie mają wielu powodów do radości - władza ludowa przejmuje majątek Zajezierskich, Adam nie ma po co wracać a Celina obarczona odpowiedzialnością za matkę i rodzeństwo wychodzi za mąż za Leona Hrycia -świetnego cukiernika ale poza tym oszusta i hazardzistę. 

We współczesnym Gutowie Iga z niechęcią patrzy na coraz poważniejszy związek Waldemara Hrycia z ponętną mężatką Heleną Nierychło. Niestety nic nie może zrobić, bo przecież ojciec jest dorosły i może sam o sobie decydować. Do tych kłopotów dochodzą jeszcze jej własne rozterki dotyczące przyszłości, a jakby tego było mało w jej życiu pojawia się Xawier Toroszyn - wnuk Adama.

Czytając książkę czekałam przede wszystkim na rozwiązanie tajemnicy pierścienia - kim była tajemnicza kobieta i w jaki sposób weszła w posiadanie klejnotu, zastanawiałam się jak zakończy się romans Waldemara Hrycia, czy Celina wyzdrowieje i czy spotka się ze swoim ukochanym z młodości... Autorka wystawiła moją cierpliwość na ogromną próbę, a po zakończeniu lektury pozostał jeszcze pewien niedosyt.

Niektórzy czytelnicy zarzucają tej książce, że jest przegadana oraz, że akcja toczy się zbyt szybko. Wydaje mi się, że ci akurat krytycy nie mają racji - jeśli porównać narrację we wszystkich trzech tomach to "Hryciowie" świetnie wpisują się w konwencję zapoczątkowaną przy Zajeziersich - minimum dialogu, narracja przywodzi na myśl pamiętniki a wydarzenia polityczne są ważne o tyle o ile wpływają bezpośrednio na bohaterów powieści. Natomiast co do szybkiego tempa akcji - Cukiernia nie jest książką historyczną, więc dokładne relacje z walk partyzanckich, mrożące krew w żyłach szczegółowe opisy eksterminacji narodu żydowskiego czy wreszcie omawianie wynaturzeń jakie fundowała krajowi powojenna władza jest tu zupełnie zbędne. Autorka kreśli tło polityczno-społeczno-obyczajowe ale jest to tylko tło - najważniejsi są ludzie z ich celami, marzeniami, radościami i problemami.

Moim zdaniem trzeci tom "Cukierni pod Amorem" nie jest wcale gorszy od pozostałych dwóch tomów.

Po raz ostatni otwieram książkę. Przymykam oczy i czuję zapach kawy oraz świeżych ciastek, słyszę głosy klientów i ekspedientek... Niestety to tylko moja wyobraźnia płata mi figla.

Ale ciągle mam nadzieję, że uda mi się kiedyś odnaleźć drogę do Gutowa nad jeziorem Nyć, gdzie przy rynku stoi piękna kamienica ze znajdującą się na parterze cukiernią. Nad jej drzwiami uśmiecha się pyzaty aniołek jakby zapraszał na najpyszniejsze ciastka na świecie...

Targi Książki w Krakowie

Od czwartku do dzisiaj trwają Krakowskie Targi Książki. Jako, że do Krakowa mam względnie niedaleko, więc postanowiłam się tam wybrać, tym bardziej, że niektórzy zapaleńcy przyjechali z drugiego końca Polski. Dzięki uprzejmości portalu nakanapie.pl otrzymałam wejściówkę i sobotnim rankiem wyjechałam na Targi. Ponieważ w weekendy w mojej wsi nawet gołębie pocztowe nie kursują, że o busach nie wspomnę ubłagałam szwagra żeby mnie do miasta powiatowego Miechowa podwiózł i wreszcie ruszyłam na podbój Krakowa. Pierwszym punktem programu był Dworzec Główny PKP z którego obiecałam odebrać przyjeżdżające ze Stargardu Szczecińskiego Lenę173 i Dusię. Na szczęście dotarłam do Krakowa pół godziny wcześniej i... wstyd się przyznać, ale się zgubiłam, bo dworzec po raz nie wiadomo który jest remontowany i tzw. tunel "Magda" jest niedostępny... Bojąc się, że już do końca życia będę krążyć po podziemiach dworca nie mogąc znaleźć wyjścia, wybrałam nieco okrężną drogę, przebiegłam Galerię Krakowską, dotarłam do budynku Dworca od strony ulicy Lubicz i znalazłam wejście na peron 1 gdzie miał wjechać pociąg ze Świnoujścia. Moją uwagę zwróciła spacerująca po peronie blondynka - jak się okazało słusznie, gdyż była to oczekująca na nasze dzielne podróżniczki Soulmate.

Rzecz niesłychana, ale prawdziwa - pociąg pośpieszny ze Świnoujścia do Krakowa nie zaliczył ANI MINUTY spóźnienia. Cuda się jednak zdarzają:)

Po odszukaniu się (tzn. Lena mnie znalazła, bo ja szukałam brunetki, a koleżanka blogerka jakoweś pasemka sobie zrobiła...) i przywitaniu (na misia! na misia!) zdzwoniliśmy się z sympatycznym kanapowiczem o nicku Oisaj, który był tak miły, że wyjechał po nas samochodzikiem, coby nasze podróżniczki nie męczyły się podróżowaniem tramwajem. 

W drodze na parking odebrałam SMS od Engi z tragiczną wiadomością "Od wczoraj zabrali mi przystanek" - rozumiem, że na wsi przystanki - blaszaki kradną ale żeby w Krakowie przystanek nocą z piątku na sobotę zginął? 

Na szczęście szybko się wyjaśniło, że rozpoczął się remont torowiska i trzeba było Engę skierować na inny przystanek, żeby mogła do Targów dojechać - tu znowu pomógł Oisaj, który telefonicznie przeprowadził ją przez plątaninę przejść podziemnych do działającej linii tramwajowej.

I już mogliśmy jechać na ulicę Centralną. Dojechać pod same Targi było rzeczą niemożliwą, bo korek był straszliwy, więc wysiadłyśmy przy stacji benzynowej, ostatnie kilkadziesiąt metrów przeszłyśmy pieszo i naszym oczom ukazała się długa, kręta i gruba (w sensie, że nie jeden za drugim a grupami ludzie stali) kolejka. Na szczęście okazało się, że dosyć szybko się posuwała, były dwie kasy z biletami, a dla szczęśliwców, którzy podobnie jak ja mieli wejściówki był osobny punkt rejestracyjny. Stanęłyśmy w ogonku do tegoż punktu (dosłownie kilka osób) a za nami podeszły dwie dziewczyny. Też jakby znajome... Krótki przegląd znajomych blogów - no jasne, Kinga i Iza:) Mnie było łatwiej, bo już je przynajmniej ze zdjęć na blogach kojarzyłam, ale ja mam w awatarze psa, który choć sympatyczny bardzo, to jednak do mnie nijak podobny nie jest... W międzyczasie dołączyła do nas jeszcze Enga i mogłyśmy ruszyć między stoiska.

Normalnie raj dla książkoholików - kilkaset stoisk z książkami, tysiące tomów, wiele znakomitości podpisujących swoje dzieła.
A poza tym ciasno, gorąco i duszno... Podziwiam odwagę nauczycieli, którzy wybrali się na Targi ze swoimi uczniami - osobiście, za żadne pieniądze nie wzięłabym odpowiedzialności za cudze dzieci w takim tłumie. Co najmniej kontrowersyjne jest dla mnie również zabieranie na tego typu imprezę niemowląt, a było ich całkiem sporo - i nie chodzi mi o to, że wózki skutecznie tarasowały wąskie przejścia między stoiskami (chociaż było to męczące) ale bardziej o niefrasobliwość rodziców zabierających Bogu ducha winne maleństwa w taką wylęgarnię zarazków... Byli też zwiedzający na wózkach inwalidzkich, którzy mieli problem z przemieszczaniem się w tej ciasnocie. Gdyby nie daj Bóg coś się stało to szansę na ewakuację z hali targowej mieliby nieliczni szczęśliwcy znajdujący się akurat w pobliżu wyjścia...

Ale nie o tym miało być:)

Enga, jej czerwony zeszycik i Agnieszka Lingas-Łoniewska

Jak już wcisnęłyśmy się między stoiska to niemal natychmiast żeśmy się pogubiły... Już samotnie powędrowałam na poszukiwanie Agnieszki Lingas - Łoniewskiej bo obiecałam Bujaczkowi zdobyć jej autograf. Na szczęście dla mnie tłoku u pisarki nie było, więc szybciutko sprawę załatwiłam i ruszyłam do kolejnych stoisk. Za zakrętem natknęłam się na Engę i naszego biblionetkowego Misiaka - i znów ja go znałam ze zdjęć a on mnie nie... Po dokonaniu prezentacji, kiedy pochwaliłam się zdobytym chwilę wcześniej autografem Misiak, będący jak sam mówi >Najwierniejszym, choć tajnym fanem autorki "Bez przebaczenia"< zażyczył sobie chociaż z daleka zobaczyć pisarkę. Życzeniu jego stało się zadość, a Enga przy okazji zdobyła autograf dla mamy. Powędrowaliśmy już razem - Enga przodem, ja za nią a Misiak w charakterze breloczka przyczepionego do mojej torebki zamykał pochód. Kierowaliśmy się do stoiska Naszej Księgarni, gdzie swoje książki miała podpisywać Małgorzata Gutowska - Adamczyk, ale po drodze jeszcze przystanęliśmy przy pani Romie Ligockiej a zeszycik Engi wzbogacił się o kolejny autograf.

A to już ja z panią Małgorzatą Gutowską-Adamczyk

A potem już tłok przy Naszej Księgarni i niezwykle sympatyczna, tryskająca energią, uśmiechnięta i chętnie pozująca do zdjęć (nie wszyscy wielcy tak mają) pani Małgorzata i jej tajemniczy kuferek z niespodzianką własnej roboty. Niespodzianka, jak na autorkę "Cukierni pod Amorem" przystało była słodka a w środku chowała jeszcze jeden bonusik - karteczkę z fragmencikiem nowej powieści pani Małgosi.

Zostawiliśmy panią Małgorzatę w otoczeniu dzikiego tłumu wielbicielek i powędrowaliśmy do dodatkowego namiotu gdzie swoję stoisko miał Literadar. Po drodze dołączyli do nas poszukiwani już od jakiegoś czasu Lutek i InKoguto. W Literadarze honory domu pełnili Sznajper i Natii, zostaliśmy obfotografowani i ruszyliśmy dalej znów się gubiąc po drodze. Udało mi się jeszcze z Engą podejść do ekipy Lubimyczytać.pl, gdzie zostałam obdarowana przez sympatyczne przedstawicielki administracji książką M. Cunninghama "Nim zapadnie noc", nad którą LC objął patronat.

Następnie Enga pobiegła w swoją stronę a ja udałam się na spotkanie z jedną z bardziej tajemniczych i niebezpiecznych postaci blogosfery czyli Fenrirem. Ponieważ piszę te słowa więc spotkanie przeżyłam a nawet stałam się bogatsza o książkę K.B. Andersena "Kostka śmierci":) 

Kolejnym przystankiem było stoisko "Gandalfa" gdzie swoje książki podpisywała Monika Szwaja - byłam na tyle wcześnie, że nie musiałam długo czekać na chwilę rozmowy z pisarką oraz, jakżeby inaczej, autograf. Pani Monika, podobnie jak wspomniana wcześniej Małgorzata Gutowska-Adamczyk promienieje dobrym humorem i radością. Niezwykle sympatyczna osoba. Zdjęcia nie mam bo mnie zaćmiło i nie poprosiłam żadnej z tłumku czytelniczek o zrobienie fotki:(

Kierując się z powrotem do głównego budynku natknęłam się na dużą grupę biblionetkowiczów czekających na wykład Piotra Stankiewicza, redaktora naczelnego Literadaru - ludzkie oblicza zyskali znani mi jedynie z nicków Syrenka, Jurczak, Chuda i pewnie ktoś jeszcze, ale ponieważ wszystko było na szybko więc nie ręczę za stan mojej pamięci. Na wykładzie nie byłam niestety, bo wydzwoniła mnie Lena informując, że pojawiła się Katarzyna Michalak. Popędziłam więc z przedpremierowym egzemplarzem "Powrotu do Poziomki" aby się z autorką chociażby przywitać, bo nam się niezwykle sympatycznie (przy okazji blogów mojego i Jej) rozmawia:) Miałam szczęście, bo akurat dopchały się do niej Kinga i Iza więc się podpięłam pod nie, bo inaczej musiałabym stać w kilometrowej kolejce:)

Anek7 i KejtEm - najlepszy rocznik (bośmy równolatki)

Po wzajemnych uściskach, okrzykach radości, sesji fotograficznej i krótkiej rozmowie (kolejka wielbicielek była wyrozumiała ale wolałyśmy nie sprawdzać granic ich wytrzymałości) Kasia wróciła do podpisywania książek a my wyszłyśmy na zewnątrz aby zaczerpnąć świeżego powietrza. I jak myślicie co na zewnątrz? ANI JEDNEJ ławeczki... A my już kilka godzin w nogach miałyśmy:(
Na szczęście za workami ze śmieciami znalazłyśmy jakieś porzucone palety i wreszcie mogłyśmy odpocząć. Uff...
W czasie napaletowej sesji podjęłyśmy z Leną, Dusią i Soulmate decyzję, że rezygnujemy już z targowego ścisku i wyruszamy w kierunku Rynku gdzie w kawiarni TriBeCa zaplanowane było spotkanie blogerów. Iza i Kinga zostały bo wybierały się jeszcze na jakieś targowe spotkanie a my powędrowałyśmy do tramwaju. Coby nie podpaść kontrolerom postanowiłyśmy zakupić bilety - namierzyłyśmy jeden jedyny kiosk w okolicy a w nim, cóż za niespodzianka, brak normalnych biletów.Była za to bardzo opryskliwa i nieuprzejma pani, która warknęła na mnie tak, że poczułam się winna za to, że tych biletów przed 15-tą brakło...
Udało nam się w końcu dojechać do Rynku (bilet kupiłam w tramwaju) a ponieważ było jeszcze trochę czasu chciałam pokazać dziewczynom kilka najważniejszych krakowskich punktów orientacyjnych - Adasia (Lena, najlepiej się sama przyznaj z czym Ci się skojarzył, bo nie będę Cie obgadywać), Empik, głowę i skarbonkę oraz uświadomić im, że rynek nie jest wcale taki mały, tylko Sukiennice stoją na środku;)

A potem już pobiegłyśmy na spotkanie organizowane przez Kaś i Claudette. Rozpoczęłyśmy spotkanie od przemeblowania kawiarni, na co obsługa patrzyła ze stoickim spokojem natomiast goście z pewną obawą... A potem nadciągnęły blogerki w ilości 14 (razem z organizatorkami) oraz blogerzy w ilości 1 (swoją drogą wiedział jak się ustawić) i spotkanie mogło się rozpocząć. W punkcie pierwszym postawiono wniosek (przyjęty przez aklamację) żeby w przyszłym roku na spotkanie wynająć jakąś remizę (bo Ci, których nie było w tym roku pozazdroszczą i za rok się zjawią) i może orkiestrę, żeby weselej było:)
W punkcie drugim podreptaliśmy złożyć zamówienia na kawę, czekoladę, piwo a nawet lody, bo się okazało, że lokal jest samoobsługowy (aczkolwiek "Czekoladę po włosku" w cenie 11 zeta polecam z pełną odpowiedzialnością). A jak już pojawiły się napoje rozpoczęła się dyskusja na poziomie - o targach, spotkaniach z autorami, zakupionych książkach, rabatach (marnych), blogach (naszych i znajomych), o blogowych trollach (ale o nich krótko, bo przecież przyjemnie miało być). Było nam baardzo wesoło i nie zauważyliśmy, że w sąsiedniej salce rozpoczęło się wydarzenie artystyczne w czasie którego jakoweś trzy poetessy recytują swoje (niewątpliwe) arcydzieła. Dopiero jak jakaś pani zwróciła nam uwagę (bardzo kulturalnie zresztą), że zachowujemy się zbyt głośno i przeszkadzamy twórczyniom to nam się głupio zrobiło, że jesteśmy w opozycji do kultury wysokiej:(
Podjęto decyzję o ewakuacji i szukaniu jakiegoś innego miejsca, co w sobotni wieczór w mieście Krakowie nie jest sprawą prostą.
Niestety wybiła godzina 18-ta i ja musiałam już pędzić w stronę Dworca Autobusowego i wracać do domu więc nie wiem gdzie w końcu wylądowali blogerzy - ale pewnie ci co byli uzupełnią moją relację. Trochę żałuję, że musiałam tak szybko się pożegnać, minęło mnie również spotkanie biblionetkowe organizowane przez Misiaka i Lutka, ale mam nadzieję, że co się odwlecze to nie uciecze i jeszcze się zobaczymy:)

A tu kilka zdjęć ze spotkania:

Jakby ktoś nie był świadomy co się przy tym stoliku odbywa...

Organizatorki: Claudette i Kaś

Enga i nasz rodzynek Fri2go

Dusia, Kinga (ukryła się trochę) i Iza

Lena, Poczytajka i Soulmate

Dzięki Targom spotkałam w realu kilka osób, które do tej pory znałam tylko z nicków na portalach czytelniczych, spotkałam autorów, których książki czytam (nie tylko tych o których wspomniałam wyżej) a przede wszystkim poznałam innych blogerów - teraz za Waszymi nickami i blogami będę widzieć konkretnych ludzi. No i oczywiście książki przywiozłam, bo jakżeby inaczej:

• "Wichry Smoczogór" W. Szostak - wymiana z Oisaj
• "Tigana" G.G. Kay - j.w.
• "Jak wychować dziecko, psa, kota... i faceta" D. Sumińska i D. Krzywicka - pożyczka od Engi
• "Nim zapadnie noc" M. Cunningham - od LC
• "Kostka śmierci" K. B. Andersen - od Fenrira
• "Powrót do Poziomki" K. Michalak - zakup własny.

I to by było na tyle o tegorocznych Targach. A ja już zaczynam zbierać pieniążki na przyszły rok:)

Z tymi złodziejami nie warto zadzierać

Z mojej (niezbyt wielkiej co prawda) znajomości literatury fantastycznej wynika, że od czasu kiedy Tolkien wymyślił swoją Drużynę Pierścienia autorzy zajmujący się tym gatunkiem literackim dzielą się generalnie na dwie grupy - tych, którzy usilnie starają się wymyślić coś zupełnie odmiennego niż świat Śródziemia oraz tych, którzy, czasem nawet nieświadomie, powielają historię wędrówki, niebezpiecznych przygód i rodzącej się współpracy i przyjaźni pomiędzy różnymi rasami. I jak to bywa jednym, pomimo zastosowania ogranego szablonu, wychodzą spod pióra literackie, no może nie diamenty, ale z pewnością perełki, natomiast innym wychodzi coś zgoła odmiennego...

Dlaczego o tym piszę? Otóż przeczytałam właśnie książkę, która wpisuje się w nurt powieści, na których widać piętno Tolkiena, ale która jest przy tym oryginalna i świeża, niektóre rozwiązania da się przewidzieć, ale są tak przedstawione, że czyta się z autentycznym zainteresowaniem.

Autorem pozycji o której mowa jest Michael J. Sullivan, natomiast książka nosi tytuł "Królewska krew. Wieża  Elfów" - są to wydane w jednym woluminie dwa pierwsze tomy (z zaplanowanych sześciu) o przygodach dwójki złodziei Hadriana Blackwatera i Royce'a Melborne'a tworzących niesamowity duet Riyria. 

Royce to wirtuoz wśród włamywaczy - nie ma takiego zamka, który mógłby się oprzeć jego zręcznym palcom, nawet jeśli żelazne sztaby są dodatkowo wzmocnione magicznymi formułami. Hadrian zaś jest niezrównanym szermierzem, znającym starożytne metody walki na miecze, praktycznie nie do pokonania na placu boju. Za odpowiednią opłatą ci dwaj arcyzłodzieje podejmą się wypełnienia najbardziej karkołomnych zleceń - plotka głosi, że pewnego razu, dla zabawy wykradli ze skarbca insygnia królewskie, a następnego dnia odłożyli je na miejsce udowadniając, że nie ma takich zabezpieczeń, których nie są w stanie obejść...

Hadrian i Royce mają tylko jedną zasadę - nie działają bez dokładnego rozpoznania terenu. A kiedy po raz pierwszy złamali tę zasadę zostali schwytani i oskarżeni o zamordowanie króla. Dzięki niespodziewanej pomocy udaje im się uciec, ale muszą ratować przed zamachowcami młodego następcę tronu oraz znaleźć prawdziwego mordercę. 

W sprawę zamieszany jest pewien krasnolud, a kilka nitek prowadzi do potężnego czarodzieja. Powiecie, że brakuje w tym towarzystwie elfa? Mogę zapewnić, że i elf się w pewnej chwili znajdzie...

Autor tak zaplanował swój cykl, że każda książka stanowi odrębną całość powiązaną postaciami głównych bohaterów oraz motywem poszukiwania zaginionego potomka Imperatora, który zjednoczy pod swoim berłem wszystkie królestwa. Poszukuje go wiele osób, chociaż intencje mają bardzo różne...

Książkę czytałam z ogromnym zainteresowaniem, pomimo tego, że jak wspomniałam na początku wiele sytuacji byłam w stanie przewidzieć. Autor stworzył szereg ciekawych postaci, zarówno wśród bohaterów pierwszo i drugoplanowych, jak również wśród tych występujących w wątkach epizodycznych. Mocną stroną książki jest język i poczucie humoru, które nie opuszcza bohaterów nawet w najniebezpieczniejszych momentach. Chwali się również autorowi powściągliwość w wymyślaniu wątków pobocznych - są takowe, ale w ilości możliwej do przyswojenia przez każdego czytelnika. I jeszcze jedna rzecz zasługuje na pochwałę, a mianowicie jeżeli pada jakieś określenie w elfickim języku, bądź jakiś termin będący tworem wyobraźni autora niemal natychmiast jest wyjaśniany, co ma znaczący wpływ na zrozumienie treści utworu.

Czy ta książka ma wady - jak dla mnie ma jedną, ale dosyć uciążliwą, a mianowicie format. Wydanie w jednej książce dwóch tomów sprawiło, że ma ona ponad 700 stron i jest nieco niewygodna w obsłudze. Ale ten mankament to niewielki problem, który szybko ginie w chwili gdy zagłębimy się w lekturę...

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu

Prószyński i S-ka

Szczegółowe wyniki "Złotej Zakładki"

Pozwalam sobie skopiować ze strony "Złotej Zakładki" szczegółowe wyniki głosowania blogerów, którego autorką jest Enga. Dziękujemy Agnieszko:)

Kategoria “Najlepsze czytadło”:

1. Cukiernia pod Amorem. Zajezierscy – Małgorzata Gutowska-Adamczyk – 153 punkty,

2. Rok w Poziomce – Katarzyna Michalak – 98 punktów,

3. Ksiądz Rafał – Maciej Grabski – 97 punktów,

4. Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek - Mary Ann Shaffer, Annie Barrows – 96 punktów,

5. Pod kopułą – Stephen King – 77 punktów,

6. Zakręty losu – Agnieszka Lingas -Łoniewska – 73 punkty,

7. Stokrotki w śniegu – Richard Paul Evans – 65 punktów,

8. Zmyślona – Katarzyna Michalak - 65 punktów,

9. Rozkosze nocy – Sherrilyn Kenyon – 52 punkty,

10. Ogród wiecznej wiosny – Christina Lopez Barrio – 48 punktów,

11. Uroczysko – Magdalena Kordel – 48 punktów,

12. Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód-Zachód – Robert M. Wegner  - 40 punktów,

13. Kuchnia Franceski – Peter Pezzelli – 39 punktów.

Kategoria “Najbardziej poruszająca książka”:

1. Dzisiaj narysujemy śmierć – Wojciech Tochman – 96 punktów,

2. Krucha jak lód – Jodi Picoult - 92 punkty,

3. Służące – Kathryn Stockett – 83 punkty,

4. Oczyszczenie – Sofi Oksanen – 80 punktów,

5. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety – Swietłana Aleksijewicz – 78 punktów,

6. Stokrotki w śniegu – Richard Paul Evans – 69 punktów,

7. Dom tysiąca nocy – Maja Wolny – 60 punktów,

8.  Nikt nie widział, nikt nie słyszał … – Małgorzata Warda – 56 punktów,

9. Kukułka – Antonina Kozłowska – 54 punkty,

10. Samotność liczb pierwszych – Paolo Giordano – 51 punktów,

11. Bez przebaczenia – Agnieszka Lingas – Łoniewska – 46 punktów,

12. Suma naszych dni – Isabel Allende – 42 punkty,

13. Uciec przed cieniem – Ewa Kopsik – 39 punktów,

14. Kasika Mowka – Katarzyna T. Nowak – 33 punkty,

15. Trafiona zatopiona – Anna Fryczkowska – 33 punkty,

16. Świat według psa – Dorota Sumińska – 32 punkty,

17. Smakowanie raju – Icek Erlichson – 13 punktów.

Kategoria “Najlepsza intryga”:

1. Erynie - Marek Krajewski – 74 punkty,

2. Nocna zamieć – Johan Theorin – 73 punkty,

3. Łąka umarłych – Marcin Pilis – 64 punkty,

4. Lilith – Olga Rudnicka – 55 punktów,

5. Pancerne serce –  Jo Nesbo – 47 punktów,

6. Pod napięciem – Jeffery Deaver – 42 punkty,

7. Niewypowiedziany – Mari Jungstedt – 41 punktów,

8. Koniec wszystkiego – Megan Abbott – 37 punktów,

9. Mucha – Jacek Skowroński – 24 punkty,

10. Podejrzenia pana Whichera. Morderstwo w domu na Road Hill – Kate Summerscale – 23 punkty.

Kategoria “Najlepsza książka non-fiction”:

1. Zrób sobie raj – Mariusz Szczygieł – 104 punkty,

2. Dzisiaj narysujemy śmierć – Wojciech Tochman – 87 punktów,

3. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety – Swietłana Aleksijewicz – 74 punkty,

4. Samsara. Na drogach, których nie ma – Tomek Michniewicz – 70 punktów,

5. Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji – Witold Szabłowski – 58 punktów,

6. RockMann czyli Jak nie zostałem saksofonistą – Wojciech Mann – 56 punktów,

7. Toast za przodków – Wojciech Górecki – 41 punktów,

8. Uśmiech Pol Pota – Peter Fröberg Idling – 31 punktów,

9. Najstarszy zawód świata. Historia prostytucji – Marek Karpiński – 22 punkty,

10. Obrazy z życia na Wschodzie – Anna Neumanowa – 18 punktów.

Kategoria “Najzabawniejsza książka”:

1. Dożywocie – Marta Kisiel – 105 punktów,

2. Niewidoczni akademicy – Terry Pratchett – 73 punkty,

3. Klub Matek Swatek – Ewa Stec – 71 punktów,

4. Sezon na cuda – Magdalena Kordel – 56 punktów,

5. Jak to robią twardzielki … – Mariola Zaczyńska – 54 punkty,

6. Mucha – Jacek Skowroński – 41 punktów,

7. Brak wiadomości od Gurba – Eduardo Mendoga – 38 punktów,

8. Gryź, mała, gryź… – Christopher Moore – 33 punkty,

9. Tak trudno być mną! – Dagmara Półtorak – 26 punktów,

10. Kochanowo i okolice – Przemek Jurek – 17 punktów,

11. Jak niczego nie rozpętałem – Harosław Jaszek  - 16 punktów.

Kategoria “Najciekawszy świat powieści”:

1. Cukiernia Pod Amorem Zajezierscy – Małgorzata Gutowska-Adamczyk – 110 punktów,

2. Cukiernia Pod Amorem. Cieślakowie – Małgorzata Gutowska-Adamczyk – 99 punktów,

3. 1Q84, tom 1 – Haruki Murakami – 95 punktów,

4. Dożywocie – Marta Kisiel – 79 punktów,

5. Ksiądz Rafał – Maciej Grabski – 77 punktów

6. Wicked. Życie i czasy Złej Czarownicy z Zachodu – Gregory Maguire – 76 punktów,

7. Niewidoczni Akademicy – Terry Pratchett – 71 punktów,

8. Gdzie Indziej – Gabrielle Zevin – 64 punkty,

9. Chmurdalia – Joanna Bator – 49 punktów,

10. Rzeka bogów - Ian McDonald – 40 punktów,

11. Opowieści z meekhańskiego pogranicza Wschód – Zachód – Robert M. Wegner – 39 punktów,

12. Pustynna Włócznia: Księga I – Peter V. Brett – 38 punktów,

13. Hiszpański smyczek – Andromeda Romano-Lax – 25 punktów,

14. Miasto i miasto – China Mieville – 15 punktów.

Kategoria “Najbardziej wciągająca książka”:

1. Cukiernia Pod Amorem. Zajezierscy – Małgorzata Gutowska-Adamczyk – 119 punktów,

2 Cukiernia Pod Amorem. Cieślakowie – Małgorzata Gutowska-Adamczyk – 102 punkty,

3. 1Q84, tom 1 – Haruki Murakami – 83 punkty,

4. Dożywocie – Marta Kisiel – 72 punkty,

5. Służące – Kathryn Stockett – 70 punktów,

6. Pod kopułą – Stephen King – 66 punktów,

7. Ksiądz Rafał – Maciej Grabski – 64 punkty,

8. Samsara. Na drogach, których nie ma – Tomek Michniewicz – 58 punktów,

9. Cheri – Colette – 54 punkty,

10. Niewidoczni Akademicy – Terry Pratchett – 54 punkty,

11. Oczyszczenie – Sofi Oksanen – 54 punkty,

12. Zakręty losu – Agnieszka Lingas-Łoniewska – 51 punktów,

13. Kamieniarz – Camilla Laeckberg – 50 punktów,

14. Zbieracz Burz – tom 1 – Maja Lidia Kossakowska – 43 punkty,

15. Rzeka bogów - Ian McDonald – 38 punktów,

16. Opowieści z meekhańskiego pogranicza.  Wschód – Zachód – Robert M. Wegner – 35 punktów,

17. Willa - Magdalena Zimniak – 28 punktów,

18. 47 samuraj – Stephen Hunter – 26 punktów,

19. Pustynna Włócznia: Księga I – Peter V. Brett – 18 punktów,

20. Gra w kości – Elżbieta Cherezińska 14 głosów.

Kategoria “Najlepsza książka dla dzieci”:

1. Toliny. Wystrzałowe opowieści dla dzieci – Conn Iggulden – 65 punktów,

2. Rymobranie – Agnieszka Frączek – 38 punktów,

3. Tupcio Chrupcio. Kapryśna Myszka – E. Piotrowska – 31 punktów,

4. Baranek Bronek – Rob Scotton – 17 punktów.

Kategoria “Najlepsza książka dla młodzieży”:

1. Książę Mgły – Carlos Ruiz Zafon – 129 punktów,

2. Szeptem – Becca Fitzpatrick – 99 punktów,

3. Gone. Faza druga: Głód – Michael Grant – 62 punkty,

4. Miasto szkła – Casandra Clare – 62 punkty,

5. Dziewczyny z Hex Hall – Rachel Hawkins – 56 punktów,

6. Zwiadowcy. Okup za Eraka – John Flnagan – 53 punkty,

7. Badyl na katowski wór – Alan Bradley – 51 punktów,

8. Ja, diablica – Katarzyna Berenika Miszczuk – 49 punktów.

A już niedługo rozpocznie się dyskusja przed drugą odsłoną naszej współnej nagrody:)

TOP 10 - najlepsze okładki

Oj te okładki... Często o niebo lepsze niż zawartość. Chociaż staram się nie oceniać książki po okładce to te szczególnie kolorowe rzucają się w oczy pierwsze, kiedy przechadzamy się wśród półek w księgarni.

W mojej 10 znalazło się kilka książek, których okładka bardzo mi przypadła do gustu, natomiast treść już niekoniecznie:(

Córka kata

Okładka mnie urzekła a tekst tylko umocnił moje wrażenia. Świetna grafika i stylizowane liternictwo - brawo dla autora :)

Diuna

Świetna surrealistyczna okładka do wspaniałej książki. Cała seria "Kronik Diuny" zresztą ma okładki w tym stylu - miodzio:))

Mucha

Lubię takie minimalistyczne okładki - nie męczą wzroku, nie odkrywają wszystkiego a tylko coś sugerują."Oficynka" ma sporo takich okładek.

Opowieści orsiniańskie

Śliczna okładka, zapowiada coś z fantastyką na pierwszym miejscu a w środku kika opowiadań obyczajowych...
Nijak się ma ta okładka do treści:(

Ostre cięcie

Tylko jedno słowo - psychodelia...

Rok w Poziomce

Okładki książek Katarzyny Michalak są prześliczne i pewnie z nich samych stworzył by się ten zestaw - wybrałam więc tylko jedną -  tę, która moim zdaniem jest najpiękniejsza.

Strażnik marzeń

To chyba największe okładkowe rozczarowanie - klimatyczne zdjęcie, nawiązujące do wspaniałego filmu "Easy rider" z 1969 roku z P. Fondą, D. Hopperem i J. Nicholsonem w rolach głównych a w środku gniot jakich mało:((

Toliny

Okładki książek dla dzieci przechodzą szczególnie dokładne testy - dzieciaki to wzrokowcy (przynajmniej mój Piotrek tak ma) i jak im się okładka nie spodoba to do lektury ciężko zachęcić. Tu piękny czerwony kolor, jeden duży obrazek i wytłoczone detale zdały egzamin na piątkę:)

Wichry archipelagu

Okładki książek fantastycznych dają ich autorom duże pole do popisu. I niestety często się zdarza, że są po prostu kiczowate:(
Tu na szczęście grafik darował sobie roznegliżowane dziewoje (chociaż w treści takowe jak najbardziej występują) skupił się za to na statkach powietrznych budowanych przez Lądowców. Podziwiam wyobraźnię autora:)

Zawsze przy mnie stój

Okładka mnie zachwyciła, bo uwielbiam kolor niebieski we wszystkich odcieniach. Z treścią było już gorzej - pomimo fajnego i niebanalnego pomysłu nie porwała mnie ta książka...